Ιστορία της μελέτης της ανθρώπινης συμπεριφοράς

Το DISC είναι η εξέλιξη της παρατήρησης της ανθρώπινης συμπεριφοράς από στοχαστές όλων των εποχών

Texture background
Ιστορία της ανθρώπινης συμπεριφοράς
Η εξέλιξη της μελέτης της ανθρώπινης συμπεριφοράς

Τόσο αρχαία όσο η ανθρωπότητα

Η εξέλιξη της μελέτης της ανθρώπινης συμπεριφοράς

Η παρατήρηση και η μελέτη της ανθρώπινης συμπεριφοράς είναι τόσο αρχαίες όσο και η ίδια η ανθρωπότητα. Σε όλη την ιστορία, πολλοί στοχαστές αναρωτήθηκαν γιατί οι άνθρωποι ενεργούν όπως ενεργούν. Όλοι παρατήρησαν κοινές συμπεριφορές σε διαφορετικούς τύπους ανθρώπων. Πολλοί από αυτούς τους πρώτους φιλοσόφους και μελετητές έθεσαν τις βάσεις για τις σύγχρονες θεωρίες και αρχές της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Η γλώσσα DISC, ως σύγχρονο πλαίσιο για την κατανόηση της συμπεριφοράς, προέκυψε επίσης από παρόμοιες παρατηρήσεις.

Η αναζήτηση της κατανόησης της ανθρώπινης συμπεριφοράς υπήρξε κεντρικό θέμα στην ιστορία διαφόρων επιστημών: από τη φιλοσοφία και την ψυχολογία έως την κοινωνιολογία και την ανθρωπολογία.

Οι αρχαίοι πολιτισμοί, όπως ο ελληνικός και ο αιγυπτιακός, εμβάθυναν στη φύση των ανθρώπινων πράξεων και στα κίνητρά τους. Σκοπός τους ήταν να κατανοήσουν την ουσία του τι κινητοποιεί τον άνθρωπο.

Στα πρώτα στάδια της εξέλιξης της μελέτης της ανθρώπινης συμπεριφοράς, κυριαρχούσε η φιλοσοφική διερεύνηση. Στοχαστές όπως ο Αριστοτέλης και ο Πλάτων διατύπωσαν θεωρίες για την ανθρώπινη φύση και συμπεριφορά.

Carl Gustav Jung

1875-1961 μ.Χ.

Carl Gustav Jung

Η θεωρία των ψυχολογικών τύπων του Carl Jung αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της αναλυτικής του ψυχολογίας. Πρότεινε ότι οι διαφορές στη συμπεριφορά προκύπτουν από τις εγγενείς προτιμήσεις των ατόμων στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τον κόσμο και παίρνουν αποφάσεις. Ο Jung εντόπισε δύο βασικές διχοτομίες γνωστικών λειτουργιών:

1. Λειτουργίες αντίληψης:

  • Αίσθηση έναντι Διαίσθησης: Αυτή η διχοτομία αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι συλλέγουν πληροφορίες από τον κόσμο γύρω τους. Οι αισθητηριακοί τύποι εστιάζουν σε συγκεκριμένες και πραγματικές πληροφορίες που γίνονται άμεσα αντιληπτές μέσω των αισθήσεων. Είναι προσηλωμένοι στη λεπτομέρεια και προσγειωμένοι στην παρούσα πραγματικότητα. Οι διαισθητικοί τύποι, αντίθετα, έλκονται περισσότερο από τις δυνατότητες, τις αφηρημένες πληροφορίες και τη συνολική εικόνα. Είναι προσανατολισμένοι στο μέλλον και συχνά βασίζονται σε αντιλήψεις ή προαισθήματα παρά στην άμεση αισθητηριακή εμπειρία.

2. Λειτουργίες κρίσης:

  • Σκέψη έναντι Συναισθήματος: Αυτή η διχοτομία σχετίζεται με τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι παίρνουν αποφάσεις. Οι τύποι σκέψης χρησιμοποιούν τη λογική και αντικειμενικά κριτήρια για να αποφασίσουν. Εκτιμούν τις αρχές, τη συνέπεια και την απρόσωπη ανάλυση. Οι τύποι συναισθήματος, από την άλλη πλευρά, δίνουν προτεραιότητα στα συναισθήματα και στις ανθρώπινες αξίες κατά τη λήψη αποφάσεων. Διαθέτουν περισσότερη ενσυναίσθηση και λαμβάνουν υπόψη τον αντίκτυπο των αποφάσεων στους άλλους.

Επιπλέον, ο Jung εισήγαγε τις έννοιες της Εξωστρέφειας και της Εσωστρέφειας ως στάσεις που επηρεάζουν την κατεύθυνση αυτών των γνωστικών λειτουργιών.

Οι εξωστρεφείς είναι στραμμένοι προς τα έξω, προς τον εξωτερικό κόσμο, και αντλούν ενέργεια από την αλληλεπίδραση και τη δράση. Οι εσωστρεφείς είναι στραμμένοι προς τα μέσα, προς τον εσωτερικό κόσμο, και αντλούν ενέργεια από τον στοχασμό και τη μοναξιά.

Αυτές οι γνωστικές λειτουργίες και στάσεις συνδυάζονται για να σχηματίσουν διαφορετικούς τύπους προσωπικότητας.

Για παράδειγμα, ένα άτομο μπορεί να είναι εξωστρεφής τύπος σκέψης, εσωστρεφής τύπος συναισθήματος κ.λπ. Οι ψυχολογικοί τύποι του Jung προσέφεραν ένα πλαίσιο για την κατανόηση των ποικίλων τρόπων με τους οποίους οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τον κόσμο και παίρνουν αποφάσεις.

Γαληνός

129-216 μ.Χ.

Γαληνός

Ο Γαληνός, επιδραστικός Έλληνας ιατρός και φιλόσοφος, διεύρυνε τη θεωρία των τεσσάρων χυμών του Ιπποκράτη, συνδέοντάς τους πιο ρητά με τύπους προσωπικότητας. Σύμφωνα με τη θεωρία του, η ισορροπία ή η ανισορροπία αυτών των χυμών στο σώμα επηρέαζε όχι μόνο τη σωματική υγεία αλλά και τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά και τις ιδιοσυγκρασίες.

Στη θεωρία των τεσσάρων χυμών του Γαληνού, κάθε χυμός αντιστοιχεί σε έναν διακριτό τύπο προσωπικότητας:

Τα αιματώδη άτομα, υπό την επίδραση του αίματος, είναι συνήθως αισιόδοξα, κοινωνικά και ενθουσιώδη, αν και μπορεί να είναι παρορμητικά.

Οι χολερικές προσωπικότητες, που συνδέονται με την κίτρινη χολή, είναι παθιασμένοι, φιλόδοξοι και αποφασιστικοί ηγέτες, αλλά συχνά οξύθυμοι.

Όσοι έχουν μελαγχολική ιδιοσυγκρασία, υπό την επίδραση της μαύρης χολής, είναι ενδοσκοπικοί και αναλυτικοί, αλλά μπορεί να τείνουν προς το άγχος και τη θλίψη.

Τέλος, τα φλεγματικά άτομα, που διέπονται από το φλέγμα, είναι ήρεμα, αξιόπιστα και λογικά, γνωστά για την ικανότητά τους να διατηρούν την ειρήνη, αν και μερικές φορές θεωρούνται χωρίς φιλοδοξίες και ανθεκτικά στην αλλαγή.

Η ερμηνεία των χυμών από τον Γαληνό είχε σημαντική και διαρκή επίδραση στην ιατρική και την ψυχολογία του Μεσαίωνα και της Αναγέννησης. Το έργο του επηρέασε την κατανόηση της προσωπικότητας μέχρι και τον 18ο αιώνα. Συνέδεσε τη σωματική υγεία με την ψυχολογική ευεξία και τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας.

Ιπποκράτης

400 π.Χ.

Ιπποκράτης

Ο Ιπποκράτης, που συχνά αποκαλείται «Πατέρας της Ιατρικής», είναι γνωστός για τις επιδραστικές θεωρίες του για τους χυμούς του σώματος, τις οποίες επέκτεινε για να εξηγήσει τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας.

Η θεωρία της προσωπικότητας του Ιπποκράτη, θεμελιωμένη στην έννοια των τεσσάρων χυμών του σώματος, συνέδεε τις ατομικές ιδιοσυγκρασίες με την ισορροπία αυτών των υγρών.

Η αιματώδης ιδιοσυγκρασία, που συνδέεται με το αίμα, περιέγραφε άτομα κοινωνικά, αισιόδοξα και δραστήρια, με ανέμελη και παρορμητική φύση, παρόμοια με το στοιχείο του αέρα.

Αντίθετα, η χολερική ιδιοσυγκρασία, που συνδέεται με την κίτρινη χολή, χαρακτήριζε τους ανθρώπους ως φλογερούς, παθιασμένους και φιλόδοξους, συχνά αποφασιστικούς και κυριαρχικούς, παρόμοια με το στοιχείο της φωτιάς.

Από την άλλη πλευρά, η μαύρη χολή συνδεόταν με τη μελαγχολική ιδιοσυγκρασία, που αντιπροσώπευε ενδοσκοπικά, στοχαστικά άτομα με τάση προς τη μελαγχολία, συχνά αναλυτικά και προσηλωμένα στη λεπτομέρεια, αντανακλώντας το στοιχείο της γης.

Τέλος, η φλεγματική ιδιοσυγκρασία, που συνδέεται με το φλέγμα, περιέγραφε ανθρώπους ήρεμους, αξιόπιστους και χαλαρούς, συνήθως παθητικούς και σταθερούς, παρόμοια με το στοιχείο του νερού. Η πεποίθηση ότι αυτοί οι χυμοί επηρέαζαν τη σωματική υγεία και τη συναισθηματική κατάσταση των ανθρώπων αποτέλεσε τη βάση της αντίληψης του Ιπποκράτη για την προσωπικότητα.

Εμπεδοκλής

444 π.Χ.

Εμπεδοκλής

Ο Εμπεδοκλής, προσωκρατικός Έλληνας φιλόσοφος, διατύπωσε τη θεωρία των τεσσάρων κλασικών στοιχείων που πίστευε ότι συνιστούν το φυσικό σύμπαν: γη, αέρας, φωτιά και νερό. Αν και ο Εμπεδοκλής δεν εφάρμοσε άμεσα αυτά τα στοιχεία σε θεωρίες της προσωπικότητας όπως τις αντιλαμβανόμαστε σήμερα, οι ιδέες του έθεσαν τις βάσεις για τις μεταγενέστερες αντιλήψεις περί προσωπικότητας στην αρχαία ιατρική και φιλοσοφία.

    Ιστορία της ανθρώπινης συμπεριφοράς | InterDISC | International DISC Institute